Blacha kwasoodporna
W wielu zastosowaniach blacha ocynkowana nie zapewnia wystarczającej ochrony. W takich przypadkach stosuje się blachę kwasoodporną.
Istnieje wiele rodzajów blachy kwasoodpornej odpornych na korozję wywołaną przez różne rodzaje warunków środowiska, zapewniając bezpieczeństwo, trwałość urządzeń oraz zachowanie higieny w przypadku przetwórstwa spożywczego.Blacha kwasoodporna stosowana jets nawet w procesie usuwania spalin z samochodów i elektrowni.
Blacha kwasoodporna ulega również recyclingowi; może zostać przetopiona i wykorzystana do produkcji innych części.
Blachy kwasoodporne są stopami zawierającymi chrom. Minimalna zawartość chromu w standardowych blachach kwasoodpornych wynosi 10,5% . Chrom powoduje odporność blachy na korozję. Lepsza odporność na korozję osiągana jest dzięki powłoce tlenkowej na powierzchni blachy.
Oprócz chromu, typowymi pierwiastkami wchodzącymi w skład blach kwasoodpornych są molibden, nikiel i azot. Na przykład niekiel poprawia odkształcalność i plastyczność blachy. Wymienione pierwiastki wpływają na strukturę blachy powodując różne właściwości w obróbce, kształtowaniu, spawaniu, itd.
Istnieją trzy podstawowe rodzaje blach kwasoodpornych:
- Blachy austeniczne, można je utwardzić poprzez obróbkę. Są one niemagnetyczne, choć pod wpływem obróbki na zimno mogą stać się lekko magnetyczne.
- Blachy martenzytyczne są blachami chromowymi, które można utwardzać poprzez obróbkę na gorąco.Są one magnetyczne.
- Blachy ferrytyczne, podobnie jak martenzytyczne są blachami chromowymi. Blachy ferrytyczne nie mogą jednak być utwardzane w obróbce na gorąco, jedynie lekko utwardzane podczas obróbki na zimno.
EN 1.4301 (Austeniczna)
Jest to jedna z najbardziej popularnych blach kwasoodpornych. Jest doskonałym materiałem łączącym wytrzymałość z odpornością na korozję.
EN 1.4401 (Austeniczna)
Doskonała odporność na korozję w porównaniu z pozostałymi rodzajami blach kwasoodpornych, odpowiednia do zastosowania w trudnych warunkach (np. woda morska, substancje chemiczne, itd.)
EN 1.4541 (Austeniczna)
Tytan stabilizuje blachę uniemożliwiając powstawanie nieregularnych form węgla. Blacha o dużej wytrzymałości, dzięki której nadaje się do produkcji części, których nie można później wyżarzać.
EN 1.4512 (Ferrytyczna)
Blacha o najniższej zawartości chromu, łączy dobrą odporność na korozję ze średnią twardością, dobrą odkształcalnością i relatywnie niskim kosztem.
EN 1.4016 (Ferrytyczna)
Blacha ogólnego użytku, nadaje się do polerowania, odpowiednia do zastosowania w łagodnym środowisku. Cechami charakterystycznymi jest jej plastyczność, odporność na korozję i utlenianie oraz konduktywność cieplna.